The-Lonely-Push-Biker

2011 Noord-China

Volksaard.    De samenleving in het noorden van China bestaat uit diverse bevolkingsgroepen, wat het omschrijven van het chinese volksaard niet vergemakkelijkt. De Han-Chinezen vormen de grootste bevolkingsgroep gevolgd door de moslims (Hui) en Mongolen. Degene, die een lange reis in het noorden van China maakt, zal een paar karakteristieke, opvallende eigenschappen van de Chinezen t.o.v. hun landgenoten in het zuiden kunnen noemen.
  • De Chinezen in het noorden houden zich meer aan de opgelegde bureaucratische procedures. De Chinezen bedoelen het goed, maar kunnen zich niet inleven in de buitenlandse toerist. Ze maken minder gebruik van hun netwerk t.o.v. hun landgenoten in de zuidelijke provincie Guangxi.
  • In het noorden van China kom je het spuugcultuur sporadisch tegen. Een enkele Chinees doet het nog op een beheerste wijze. De door de chinese regering genomen maatregelen tegen het spugen in de aanloop naar de Olympische Spelen van Beijing (2008) hebben effect gehad. 
  • Net als in het zuiden houden de meeste Chinezen in het noorden zich niet aan de verkeersregels, wat leidt tot chaotische toestanden op de weg. Het auto- en vrachtverkeer verlenen geen voorrang aan het langzame verkeer (scooters, fietsers en voetgangers). Bij gevaarlijke of vervelende verkeerssituaties toeteren ze meerdere malen achterelkaar tot de onveilige situatie opgelost is. De meeste voetgangers storen zich niet meer aan het luide getoeter van aankomende auto- en vrachtverkeer. 
  • De Chinezen maken gemakkelijker gebruik van de vele goedkope eetgelegenheden in de stad. In een eethuisje kunnen ze snel hun voedsel naar binnenwerken. In de ochtenduren eten de Chinezen vooral noodlegerechten en drinken ze bloementhee of melk.
  • In de provincie Shanxi en Binnen Mongolië vullen de Chinezen dode tijdsmomenten vooral op met bord- en kaartspelen. Het spel Mah Jong wordt minder gespeeld. De ouderen spelen de kaart- en bordspelen op pleintjes, in het park of op straat gespeeld. Jongeren en studenten houden zich bezig met computerspelen in een ‘gamehouse’ of internetcafé.
  • Een deel van de Chinese bevolking maakt in de avonduren tijd vrij voor ontspanning. Op een groot verzamelplek als een plein nemen de fanatiekelingen deel aan de chinese lichaamsoefeningen (Tai-Chi) of voeren traditionele danspasjes op ritmische muziek uit. Dit is vooral bij de chinese vrouwen populair. Tai-Chi wordt in de noordelijke gebieden van China niet vaak in het openbaar beoefend. In stadsparken zie je de Chinezen in groepjes of individueel de lichaamsoefeningen uitvoeren.
  • Tot in de late avonduurtjes zijn de Chinezen druk bezig met het verkopen van etenswaren of andere handelsproducten. Ze gooien alles op de grond en vegen de straten later schoon, als ze hun winkeltjes of eethuisjes afsluiten m.a.g. dat veel afvalresten urenlang op de straten blijven liggen. In restaurants maken de Chinezen uit de noordelijke provincies de straten, vloeren en tafels eerder schoon.
  • Chinezen zijn zeer nieuwsgierig. In de noordelijke provincies maken de Chinezen sneller een praatje met de fietsende reiziger. Verder staren ze langdurig naar de buitenlandse toerist tijdens het eten. Immers de Chinezen weten dat de westerse toeristen niet met stokjes kunnen eten.  
Lokale bevolking.    De chinese samenleving in het noorden van China bestaan uit diverse minderheidsgroepen, die verschillende levensstijlen erop nahouden. Elke regio wordt gekenmerkt door specifieke levenswijzen van een minderheidsgroep. De chinese kijk op de rondreizende fietser blijft in heel China hetzelfde. De buitenlandse fietsreiziger is voor de chinese bevolking een bezienswaardigheid of een buitenlandse vreemdeling. Onderstaande overzicht geeft een opsomming van de verschillende levensstijlen in het noorden van China:
  • De Chinezen in de noordelijke provincies zijn gastvrij voor de buitenlandse fietsreiziger en nodigen hem soms uit voor een lunch- of een rustpauze. De buitenlandse fietstoerist kan bij hen altijd aanschuiven voor een sigaretje of een kopje thee. Tot een vloeiende gesprek zal het niet komen, maar met een paar chinese woorden en handgebaren kan je hun duidelijk maken, wat je bedoelt. De aangeboden lunch bestaat vaak uit rijst of noodles aangevuld met pittige, gekruide groenten en lams- of rundvlees.
  • In de autonome provincies Ningxia en Binnen Mongolië vormen de Hui-Chinezen een grote minderheidsgroep, die de islam als religieuze godsdienst heeft. Invloed van de islam is in deze regio duidelijk zichtbaar. Varkensvlees komt op de menukaart niet voor en er wordt veel lamsvlees gegeten.
  • In de provincie Gansu zijn minder eetgelegenheden in de afgelegen gebieden die tegen de autonome provincie Ningxia aangrenzen. De bevolking leeft hier onder de armoedegrens.
  • Langs de drukke transportroutes (nationale autowegen G109 en G110) in de afgelegen gebieden van de provincies Ningxia en Binnen Mongolië is de bevolking druk bezig met het schoonmaken van vrachtwagens, die door opstuivende zand- en stofwolken of opspattende modder vervuild zijn geraakt. Verder zijn er veel eetgelegenheden langs deze wegen, waar de chauffeurs even tot rust komen. Onderhoud en reparatie aan vrachtwagens is langs deze route een normaal verschijnsel. Dit is het gevolg van de slecht onderhouden delen van nationale en provinciale autowegen.
  • In de plattelandsgebieden van de autonome provincies Ningxia en Binnen Mongolië oogsten de Chinezen veel maiskolven, tomaten, meloenen, druiven en andere groente- en fruitgewassen. Verkopen van landbouwproducten vinden vaak langs de autowegen plaats. Intensieve veehouderij zijn in deze gebieden minder nadrukkelijk aanwezig.
  • In de steden heeft een deel van de inwoners een eigen zaak, waar ze hun producten verkopen. Kleine supermarkten of tabakszaken zijn veelvuldig aanwezig. Grote supermarkten en warenhuizen zie je alleen in de grote steden. In de steden zijn ook veel kleine productiebedrijven aanwezig. In een straat kunnen veel dezelfde bedrijfjes voorkomen, die elkaars concurrenten zijn.
Communicatie.    Veel Chinezen kunnen het Mandarijn van een buitenlander niet goed verstaan. De Chinezen vinden het prachtig als de buitenlander de moeite neemt om de chinese woordjes of zinnetjes uit de vertaalgids uit te spreken. Het neemt niet weg dat ze de buitenlander niet zullen begrijpen, want de chinese taal is een klanktaal. De uitgesproken woordklanken verwijzen naar andere woordbetekenissen als de toonhoogte van een woordklank niet correct uitgesproken wordt. De Chinezen laten vrij gemakkelijk de zin ‘Ting bu dong’ horen, als ze je niet begrepen hebben. Deze vaak gebruikte zin geeft aan dat de persoon wel gehoord is, maar niet begrepen is. In veel gevallen zal je de woorden schriftelijk in het standaard Mandarijn moeten opschrijven, opdat ze als nog begrepen worden. Onderstaande overzicht geeft een opsomming van communicatiemethodes binnen China, die buitenlanders kunnen toepassen:
  • Hulpmiddelen als een vertaalgids, smart phone of vertaalcomputer zorgen ervoor dat de Chinezen de vertaalde woorden snel kunnen begrijpen. Grammaticale verschillen tussen Mandarijndialecten zijn er eigenlijk niet. In alle andere gevallen maken de Chinezen handig gebruik van hun netwerk. Ze vragen (telefonische) hulp aan anderen, die een paar engelse woordjes kunnen spreken. 
  • In internetcafés en telecommunicatiewinkels gebruiken de medewerkers vaak de vertaalwebsite van o.m. Baidu (chinese variant van Google) om met een buitenlander te kunnen communiceren. Een vertaalwebsite maakt een eenvoudige dialoog mogelijk. Het mobiele telefoonnetwerk van China is zeer geschikt voor de online vertaaldiensten van Google, die de eenvoudige buitenlandse zinnen snel in het Mandarijn vertalen.
  • Navigeren via een ingebouwde GPS systeem in een smart phone of navigatieapparaat stelt de buitenlander in staat onafhankelijk te navigeren in een chinese stad. Online navigatiediensten geven de plaatsnamen, belangrijke gebouwen en straten in Pinyin-schrift (Mandarijn-Chinees) en Engels weer. Het grootste nadeel van deze online diensten is dat de navigatiekaarten niet altijd up-to-date zijn of de adressen van bedrijven en gebouwen niet correct vermeld zijn. In een enkele geval bestaat het bedrijf al een tijdje niet meer.
Landschappen.    
De provinciale en nationale autowegen in de chinese provincies Gansu, Ningxia en Binnen-Mongolië geeft de rondreizende fietser een goed beeld van de semiwoestijn-, landbouw-, mijnbouw- en industriegebieden langs de Gele Rivier. De provincies Shanxi en Shaanxi bieden heilige bergen, wonderschone nationaal parken en natuurreservaten, die niet in de buurt van de nationale autowegen liggen. Het traditionele plattelandsleven overheerst in de afgelegen gebieden en de reiziger zal veel landbouwgebieden langs de wegen zien. De provincie Gansu herbergt veel zand- en kleiwinningsgebieden. In de provincie Ningxia zijn veel open vlaktes in een semiwoestijnklimaat te vinden. In de buurt van de metropolen (Lanzhou, Yinchuan, Baotou, Hohhot, Datong, Taiyuan en Xi'an) van de eerder genoemde provincies overheersen de zware industrie langs de autowegen.
 

Bezienswaardigheden.    Op het traject van Lanzhou naar Fengzhen (nationale autowegen G109 en G110) zijn de bezienswaardigheden van een oude beschaving in de buurt van de grote steden Lanzhou, Yinchuan en Hohhot zichtbaar. Naarmate je de provincie Shanxi nadert, neem je meer boeddhistische tempels, historische gebouwen en toeristische gebieden waar. De provincie Shanxi is een van de kraamkamers van de Chinese beschaving met een lange geschiedenis en traditionele cultuur. De provincie heeft een overvloed aan culturele bezienswaardigheden (tempels, kloosters), waarvan de meeste tijdens de Liao en Song dynastie gebouwd zijn. De provincies Shanxi en Shaanxi herbergen wonderschone nationaal parken en natuurreservaten, waar de bezoeker goed kan wandelen en van de landschappen kan genieten.

Provincie Shanxi
De provincie Shanxi is een van de kraamkamers van de Chinese beschaving met een lange geschiedenis en traditionele cultuur. De provincie heeft een overvloed aan culturele bezienswaardigheden, waarvan de meeste tijdens de Liao en Song dynastie gebouwd zijn. Deze provincie heeft veel toeristische trekpleisters, heilige bergen en wonderschone nationaal parken, die karakteristiek voor een regio zijn. Voor de rondreizende fietser betekent het dat er van de nationale autoweg G108 en G208 afgeweken moet worden om een historisch stad of wonderschoon nationaal park te bereiken.
 
Datong
Datong is een van de 24 beroemde historische en culturele steden in China als gevolg van de ooit welvarende geschiedenis. Met een geschiedenis van meer dan 2400 jaar is Datong de hoofdstad van de Noordelijke Wei (386 ~ 534), de 'steun hoofdstad' van de Liao (916 ~ 1125) en Jin (1115 ~ 1234) geweest. Het politieke, economische en militaire centrum van het oude Noord-China heeft veel handelaren uit verschillende landen getrokken. Deze welvarende periode van de stad Datong heeft een reeks aan prachtige historische en culturele relikwieën zoals de Yungang Grotten, Nine Dragon Screen, Shanhua Tempel en Huayan Tempel opgeleverd.

Hengshan Mountain
Heng Shan Mountain in de provincie Shanxi ligt in een nationaal park en is een van de vijf heilige bergen van het taoïsme. Het is een van de vijf hoogste bergtoppen in China tijdens de Qing Dynastie, die over 18 chinese provincies geregeerd hebben. Hengshan Mountain staat bekend om de prachtige bergtoppen, bossen en tempels, die samen een prachtig landschap vormen. In het Hengshan Nationaal Park is een wandelroute naar de top van de heilige berg Hengshan uitgezet. De wandelroute leidt de bezoeker via de bossen en tempels naar de bergtop. Vanaf 2016 meter hoogte heb je schitterende uitzicht over de andere bergtoppen en het dal. Bij de tempels staan monniken de bezoekers op te wachten. De bekendste tempels in de Hengshan Mountain zijn de houten tempels van de "hanging monastery" vlakbij de plaats Hunyuan. De klooster is een van de meest imponerende bezienswaardigheden in de Hengshan Mountains. De 1400 jaar oude Xuankong tempel is opgehangen aan het midden van de klif. Naast de Xuankong Tempel, zijn vele andere tempels gebouwd op de kliffen en het lijken net kastelen in de lucht. Van dichtbij zijn de houten steunpilaren zichtbaar.

Overige bezienswaardigheden
  • De Sakyamuni Pagoda van Fogong Temple is een houten pagode in Yingxian, die gebouwd in de 11e eeuw gebouwd is. De pagode staat op een 4 m hoog stenen platform en bereikt een totale hoogte van 67,31 meter. Het is de oudste bestaande volledige houten pagode in China. De constructie van de pagode is uniek, omdat er geen klinknagels gebruikt zijn. De pagode heeft een aantal grote aardbevingen door de eeuwen heen overleeft en heeft nauwelijks een beschading opgelopen. In de pagode bevindt zich het 10 meter hoge Boeddhabeeld Sakyamuni en op de muren zijn wandschilderijen van strijders, koningen en Boeddha discipelen uit de Liao Dynastie te zien. Na uitvoering van herstelwerkzaamheden probeert de chinese overheid het monument te nomineren voor het Unesco Werelderfgoedlijst in 2013.
  • Yanmenguan Pass is een van de drie belangrijkste bergpassen en gaat door de binnenste lijn van de Grote Chinese Muur in de provincie Shanxi. De bergpas ligt op een strategische positie en is voor de vijand moeilijk door te komen. Vele beroemde historische veldslagen zijn uitgevochten in het gebied. Zonder te schieten hebben de Japanners de bergpas vrij snel veroverd tijdens de Tweede Chinese Japanse Oorlog (1937-1945). Tijdens de bezetting hebben de Japanners de lokale bevolking veel houten huizen, torens en tempels laten vernietigen. De Japanners hebben het hout gebruikt om de koude winter van 1938 door te komen. Momenteel is de Chinese Muur bij Yanmenguan grotendeels gerenoveerd en hebben de bezoekers een compleet beeld over het verdedingswerk. Yanmenguan bergpas is een schitterende lokatie met weinig toeristen, zodat je nog heerlijk kunt wandelen over de Chinese Muur met een wonderschone uitzicht op de bergketens. Een alternatieve manier van hiking!
  • Het eeuwenoude stadscentrum van Pingyao is omring door een hoge stadsmuur en staat op het Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het stadscentrum ondervindt de gevolgen van massatoerisme. Veel karretjes met bezoekers rijden in het oude stadscentrum. Het centrale deel van het oude stadscentrum, waar veel eetgelegenheden, historische gebouwen en souvenirwinkels gevestigd zijn, is afgesloten voor het verkeer. In elke historische gebouw of tempel staan veel Chinese bezoekers te dringen om een foto te maken. De bezoeker krijgt wel een goed beeld van het leven tijdens de Qing en Ming Dynastie. Een wandeling over de stadsmuur is eigenlijk een verplichting, omdat de bezoeker een indruk krijgt over het eeuwenoude verdedingswerk en opbouw van de stad. Entreekaart is drie dagen geldig en je kan veel tempels en historische gebouwen bezoeken. De oude chinese staatsbank, Rishengchang, is zeker de moeite waard om te bezoeken, want de oude staatsbank heeft het huidige chinese banksysteem opgericht. De liefhebber van chinese vechtkunst (martial arts) bezoekt de Temple of Martial Arts en vertoont zijn kunsten met de eeuwenoude wapens op de binnenplaats van de tempel.
Autonome provincie Binnen Mongolië
De provincie Binnen Mongolie is vooral bekend om haar uitgestrekte, heuvelachtige graslanden, waar de een klein deel van de bevolking nog in tenten (yurts) leven. Deze befaamde graslanden liggen niet direkt langs de nationale autoweg G110 en de fietser zal een uitstapje van een paar fietsdagen moeten inplannen. Dit geldt ook voor een uitstapje naar de grote zandduinen in Kubuqi woestijn, dat 60 km ten zuiden van Baotou ligt.
 
Hohhot
De hoofdstad staat bekend om haar historische bezienswaardigheden en tempels en is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van Binnen-Mongolië. De naam van de stad is Mongools voor "Blauwe Stad" en verwijst naar de betekenis van de blauwe kleur in Mongoolse cultuur. De stad wordt geassocieerd met de hemel, de eeuwigheid en zuiverheid. De stad is een metropool en is een smeltkroes van verschillende godsdiensten. In de hoofdstad leven de aanhangers van de islam samen met de gelovigen van andere godsdiensten.

De hoofdstad staat bekend om haar historische bezienswaardigheden en tempels en is een van de belangrijkste toeristische bestemmingen van Binnen-Mongolië. De bezoekers kunnen tijdens de openingsuren van de tempel de monniken en hun discipelen aan het werk zien. Veel tempels en kloosters in Hohhot herbergen nog de eeuwenoude kunstschatten, waardoor je een goed beeld krijgt van een klooster of tempel door de eeuwen heen. 
  • Vijf Pagoda Tempel is 16 meter hoog en staat vrij van andere tempels. De boeddhist kan er omheen lopen om de relieken binnen te eren. De trap naar de top van de pagode is vrij smal en steil. De vijf pagodes bevatten 1563 uitgehouwen Boeddhabeelden in de muren, die elk iets verschillend zijn t.o.v. de andere.
  • Xilituzhao is een boeddhistische, tibetaanse klooster en is ooit het centrum van Lamaïsme (Tibetaans boeddhisme) in de regio geweest. Veel restauratiewerkzaamheden zijn nodig geweest om de tempel weer in zijn oorspronkelijke staat te brengen. 
  • Dazhao tempel is een boeddhistisch klooster en is de grootste tempel in de stad. De tempels zijn "versierd" met veel Boeddhabeelden en kleurrijke wandbekledingen. Een enkele bezoeker bidt voor de in hun ogen belangrijkste Boeddhabeelden. Op het plein demonstreren de monniken de traditionele dans en tibetaanse zang liederen.
  • De hagelwitte moskee in het centrum is de blikvanger van de islamitische wijk.
Autonome provincie Ningxia
De provincie Ningxia bestaat vooral uit droge semiwoestijngebieden. De Shapatou Woestijn ligt aan de rand van de grote Tengger Woestijn, dat in de buurt van Shapatou vanaf de autoweg G109 te zien is. De zandduinen zijn niet hoger dan 100 meter en niet te vergelijken met de duinen in Namibië. De Gele Rivier vormt een scheidslijn tussen de vruchtbare landbouwgronden en Shapatou Woestijn. De Chinezen hebben in de uitloper van de woestijn onderzoek verricht naar de verwoestijning van de gebieden.

Provincie Gansu
De provincie Gansu bestaat vooral uit droge semiwoestijngebieden in de afgelegen gebieden die tegen de autonome provincie Ningxia aangrenzen. De bevolking leeft hier onder de armoedegrens. De bezienswaardigheden liggen niet direct langs de nationale autoweg.
  • Yellow River National Geopark ligt niet aan een nationale autoweg. Het park biedt de bezoeker schitterende rotsformaties langs de meanderende Gele Rivier.
  • De provincie heeft niet veel cultureel nationaal erfgoederen of erfgoederen die op de UNESCO werelderfgoed voorkomen.
  • De miljoenenstad Lanzhou heeft historische bezienswaardigheden en het monument Moeder Gele Rivier ligt in deze stad.  
Services.     In toeristische gebieden kan de reiziger nauwelijks betalingen verrichten met zijn internationale kredietkaart (Mastercard of Visa). De Chinezen gebruiken de kredietkaart van Union Pay voor hun grote aankopen. De grote chinese banken bieden in toeristische gebieden voldoende geldautomaten voor opname van contant geld met een europese pinpas, dat voorzien is van een CIRRUS of MAESTRO logo. Veel contant geld (min. 300 euro) kunnen in afgelegen gebieden van China uitkomst bieden bij betalingen in restaurants, winkels of overnachtingsaccommodaties. In de grote steden zijn bankfilialen, pinautomaten, tankstations, diverse aanbod van winkels (fietsspeciaalzaken, grote supermarkten) en diensten (touroperators, postkantoren, vervoersmaatschappijen) aanwezig, waar de fietsreiziger de verdere voortzetting van de fietstochten optimaal kan voorbereiden. In de afgelegen plaatsen zijn er voldoende éénmanszaken, waar de Chinezen hun dagelijkse boodschappen doen.  

Gradientverloop.    
De nationale autowegen G109 en G110 van Zhongwei naar Hohhot zijn relatief vlak. Heuvelachtige wegen zijn in de buurt van de uitlopers van de bergketens te vinden, maar zijn niet zo steil dat de fietser het als zwaar ervaart. Over het algemeen liggen de gemiddelde hellingspercentages van de bergpassen in de provincie Shanxi tussen de vier en zes procent. Voor een zwaarbeladen fietsreiziger betekent dit een tijdelijke krachtige inspanning leveren en concentratie behouden voor de korte haarspeldbochten tijdens de afdaling. Maximum hellingspercentage is hooguit vijf a zes procent, omdat de motoren van de vrachtwagens oververhit en beschadigd raken. In de buurt van de bergpassen zijn waterstations aanwezig, zodat de vrachtwagenchauffeurs het koelwatervoorraad kunnen bijvullen en de vuile vrachtwagens kunnen schoonspuiten.

Wegen en verkeer.    Zowel in het zuiden als in het noorden van China houden veel Chinezen zich niet aan de verkeersregels, wat leidt tot chaotische verkeerstoestanden. In de overbevolkte, stedelijke gebieden zal de rondreizende fietser vooral goed moeten uitkijken. Chinese bestuurders van licht of zwaar gemotoriseerde voertuigen claxonneren veelvuldig bij nadering van een onveilige situatie, overstekende voetgangers of langzaamrijdend verkeer. Buitenlandse toeristen dienen zich goed te beseffen dat het chinese auto- en vrachtverkeer de fietsers, scooters of voetgangers geen automatisch voorrang verlenen. Dit geldt ook voor afslaande verkeer bij kruispunten, op- en afritten, rotondes of zebrapaden. De chinese bestuurders van auto's en vrachtwagens houden pas op het allerlaatste moment rekening met het langzaam rijdend verkeer en voetgangers. Ze plaatsen hun voertuig op het laatste moment voor het gepasseerde voertuig, omdat ze geen rekening meer hoeven te houden met de achterliggende voertuigen. Ze zijn verzekeringstechnisch en juridisch niet aansprakelijk wat achter hun voertuig plaatsvindt. Houd in gedachte dat elke deelnemer in het verkeer elkaar wel respecteert. Onderstaande tekst is een opsomming, waarmee de rondreizende fietser rekening dient te houden:
  • De provinciale en nationale autowegen zijn in het noorden van China niet altijd goed geasfalteerd of van vlakke betonnen platen voorzien. Dit is het gevolg van de slecht onderhouden delen van nationale en provinciale autowegen. In de buurt van de grote steden zijn de wegen aanzienlijk beter onderhouden, maar kunnen slecht onderhouden wegen nog voorkomen.
  • De maximum verkeerssnelheden varieren van 40 t/m 80 km per uur op de nationale en provinciale autowegen afhankelijk van de verkeersdrukte. Het auto- en vrachtverkeer houdt zich er nauwelijks aan de maximumsnelheden.
  • In het noorden van China zijn de autosnelwegen (expressways) verboden voor licht-gemotoriseerd verkeer, voetgangers en fietsers. Dit staat duidelijk aangegeven op de verkeersinformatieborden bij de opritten (tolpoorten). De autosnelwegen zijn groen gemarkeerd op de verkeersinformatieborden.
  • Volgeladen vrachtwagens beschadigen de autowegen in de afgelegen gebieden zodanig, dat de auto- en vrachtwagens soms tientallen meters stapvoets moeten rijden om beschadigde weggedeelten te omzeilen.
  • In het centrum van de grote steden liggen vaak aparte rijbanen langs de drukke stadswegen, die voor licht-gemotoriseerd verkeer, voetgangers en fietsers bestemd zijn.
  • In de grote steden geldt een fietsverbod voor sommige autowegen, die gebruik maken van fly-overs of tunnels. 
  • Op de buitenwegen en dunbevolkte gebieden houden de chinese bestuurders van auto's en vrachtwagens in het algemeen veel meer rekening met de verkeersregels en bij nadering van langzaamrijdend verkeer claxonneren ze tot de onveilige situatie opgelost is. Sommige steden voeren niet voor niets een claxonverbod voor bepaalde stadsdelen in.
  • In de grote steden zorgen lage hekken ervoor dat het auto- en vrachtverkeer niet gebruik kunnen maken van deze aparte rijbanen voor langzaamrijdend verkeer.
  • De rondreizende fietser hoeft over het algemeen geen zorgen te maken over de bewegwijzering langs de nationale autowegen in China:
    • In grote steden zijn de wegwijzers en verkeersinformatieborden steeds meer voorzien van engelstalige ondertiteling en bevatten vermeldingen van de belangrijkste bezienswaardigheden in toeristische gebieden. Buiten de grote steden kan het Pinyin schrift op de verkeersinformatieborden ontbreken.
    • De verkeersinformatieborden in de autonome provincie Binnen Mongolië vermelden plaatsnamen met chinese en mongoolse karakters. Mongoolse woorden en zinnen lees je van boven naar beneden en vervolgens van links naar rechts. China is het enige land waar het Mongoolse alfabet wordt gebruikt in plaats van het cyrillisch alfabet.
    • De verkeersinformatieborden in de autonome provincie Ningxia vermelden soms plaatsnamen met chinese en arabische karakters. Dit betreft vooral gebieden met een groot moslimgemeenschap.
    • De nummering van nationale autowegen staan op de paaltjes langs de weg en verandert weleens van nummering, als het samenvalt met een provinciale of nationale autoweg.
    • Stadswegen hebben namen en zijn ingedeeld in wegen (Pinyin: Lu; Engels: road/avenue) en straten (Pinyin: Jie; Engels: street). Uit de namen van stadswegen kun je afleiden in welke richting je rijdt. De namen van stadscentra vindt soms je terug in de naamgeving van de weg.