The-Lonely-Push-Biker

2013 Centraal-China

Volksaard.    De samenleving in het centrale deel en noordoosten van China bestaat vnl. uit Han Chinezen, wat het omschrijven van het chinese volksaard vergemakkelijkt. Degene, die een lange reis in China maakt, zal een paar karakteristieke, opvallende eigenschappen van de Chinezen kunnen opnoemen.
  • De Chinezen in het centrale deel en het noordoosten van China houden zich strict aan de opgelegde bureaucratische procedures. De Chinezen bedoelen het goed, maar kunnen zich niet inleven in de buitenlandse toerist. Ze maken wel gebruik van hun netwerk net als hun landgenoten in de zuidelijke provincies van China. In het centrale deel van China is de kans zeer groot dat een gebrekkig engels sprekende chinees als communicatieplatform kan optreden voor de buitenlander.
  • De door de chinese regering genomen maatregelen tegen het spugen in de aanloop naar de Olympische Spelen van Beijing (2008) lijken geen effect meer te hebben. Een enkele Chinees doet het op een onbeheerste wijze.  
  • Het voordringen van Chinezen zie je niet alleen terug in het verkeer, maar ook bij het in- en uitstappen bij bus- en treinstations, incheckbalies of kassa's. De meeste Chinezen storen zich niet meer aan het voordringen van anderen. Buitenlanders kunnen de Chinezen op dit gedrag wijzen en uit respect zullen zij de buitenlanders als nog voor laten.
  • De Chinezen vullen de dode tijdsmomenten vooral op met bord- en kaartspelen. Chinees schaakspel en Mah Jong worden minder vaak gespeeld dan de kaartspelen. De ouderen spelen de kaart- en bordspelen op pleintjes, in het park of op straat. Jongeren en studenten houden zich liever bezig met computerspelen in een ‘gamehouse’ of internetcafé. Op pleintjes spelen de jongeren liever basketbal dan voetbal.
  • Karaoke bars (KTV's) zijn erg populair in China. Groepen Chinezen huren een karaokezaal af en gaan zingen onder een genot van een drankje.  
  • Een deel van de Chinese bevolking maakt in de avonduren tijd vrij voor ontspanning. Op een groot verzamelplek als een plein voeren de fanatiekelingen traditionele danspasjes op ritmische muziek uit. Bij sommige dansvormen voeren de deelnemers danspasjes uit in één grote bewegende cirkel. Dansen is vooral bij de chinese vrouwen populair. In stadsparken zie je zelden de Chinezen in groepjes of individueel de eeuwenoude lichaamsoefeningen van Tai Chi uitvoeren.
  • In de ochtenduren eten de Chinezen vooral noodle-gerechten en drinken ze bloementhee of melk.
  • Tot in de late avonduurtjes zijn de Chinezen druk bezig met het verkopen van etenswaren of andere handelsproducten. Buitenlandse toeristen kunnen zich storen aan de tafelmanieren van de Chinezen in de buitenwijken van de stad. Ze gooien alles op de grond en vegen de straten later schoon, als ze hun winkeltjes of eethuisjes afsluiten m.a.g. dat veel afvalresten urenlang op de straten blijven liggen. In de stadscentra maken de Chinezen de straten, vloeren en tafels eerder schoon.
  • Chinezen zijn zeer behulpzaam, mits de taal of communicatie geen probleem vormt. In veel gevallen kunnen ze de buitenlandse toerist in de kou laten staan en gaan ze verder met hun werkzaamheden. Ze zijn nieuwsgierig, wat voor een buitenlandse fietsreiziger vervelend kan overkomen. Ze respecteren altijd de buitenlander en proberen op de een of ander manier te helpen.
  • Veel Chinezen brengen hun eigen thee in een thermoskan. Dit zie je overal in China.
  • Veel gehoorde term in China is 'Waiguoren', dat naar vreemdeling of buitenlander verwijst. De term 'Meiguoren' heeft een negatieve lading, als het verwijst naar de buitenlander. Het kan ook naar een Amerikaan verwijzen. 
Zie blogsite van the-lonely-push-biker.blogspot.com over fietservaringen m.b.t. de volksaard in het noordoosten en centrale deel van China:
 
"In welke Chinese provincie ik fietste, de bevolking hield het spuugcultuur intakt. Hoe vaak ik het geschraap van de kelen niet gehoord had. Ik kon het me enigszins voorstellen, want de vervuilingen in de steden tastte de luchtwegen van menig Chinees aan.Het eten van gekruid voedsel zette de luchtwegen weer open en het vervuilde slijm kon weggespuugd worden.Ik bleef me verbazen over de tafelmanieren van sommige Chinezen. Boeren en rochelen tijdens het eten! Het spuugverbod -afgekondigd tijdens de Olympische Spelen (Beijing, 2008)- ebde langzaam weg.
 
Tijdens het reizen hoorde ik vaak de kreet 'Waiguoren' (Buitenlander). Ik vond het jammer dat de Chinezen geen andere woord kozen om een buitenlandse toerist te onderscheiden van de autochtone bevolking. Uit sommige gesprekken kon ik snel horen dat zij over mij spraken. Vaak vertelden zij mijn reisverhalen of conversaties door.Voor mij was het een indicatie dat weinig buitenlanders het onbekende binnenland van China bezochten."

Lokale bevolking.    De chinese kijk op de rondreizende fietser blijft in heel China hetzelfde. De buitenlandse fietsreiziger is voor de chinese bevolking een bezienswaardigheid of een buitenlandse vreemdeling. Onderstaande overzicht geeft een opsomming van de levensstijlen in het noordoosten en centrale deel van China: 
  • De Chinezen in de centrale en noordoostelijke provincies zijn minder gastvrij voor de buitenlandse fietsreiziger als hun landgenoten in het noorden of in het westen. De buitenlandse fietstoerist kan soms bij de Chinezen aanschuiven voor een sigaretje of een kopje thee. 
  • Langs de oude transportroutes (nationale en regionale wegen) in de afgelegen gebieden van de provincie Liaoning, Shandong, Henan, Hebei & Shaanxi houdt een klein deel van de bevolking zich bezig met het schoonmaken en repareren van vrachtwagens. Onderhoud en reparatie aan vrachtwagens zijn langs deze route een normaal verschijnsel. Dit is het gevolg van de slecht onderhouden delen van de nationale en provinciale autowegen. 
  • Tijdens de regenachtige dagen kunnen de slecht onderhouden en zanderige wegen veranderen in modderige wegen. Langs de wegen zijn wasplaatsen voor auto's en vrachtwagens. Fietsers kunnen tegen betaling van ongeveer 10 RMB de fiets schoon laten spuiten. 
  • Verkopen van landbouwproducten vinden vaak langs de autowegen plaats in de buurt van grote landbouwgebieden. Intensieve veehouderijen zijn in deze gebieden minder nadrukkelijk aanwezig.
  • In de steden heeft een deel van de inwoners een eigen zaak, waar ze hun producten verkopen. Kleine supermarkten of tabakszaken zijn veelvuldig aanwezig. Grote supermarkten en warenhuizen zie je alleen in de grote steden. In de steden zijn ook veel kleine productiebedrijven aanwezig. In een straat kunnen veel dezelfde bedrijfjes voorkomen, die elkaars concurrenten zijn.
  • In veel steden en dorpen verkoopt de lokale bevolking etenswaren en snacks op straat. Op het trottoir staan tafels en stoelen bij eetkraampjes, waar je complete maaltijden kan bestellen. 
  • In het centrale deel van China zijn er minder internetcafe's, omdat de Chinezen meer gebruiken van mobiel internet. Buitenlanders kunnen geen gebruik maken van de computers in internetcafes, omdat zij zich niet op een electronische wijze kunnen identificeren. Afhankelijk van de bereidwilligheid van de medewerker kan de buitenlander op de electronische identiteitskaart van een chinese gebruiker inloggen op het netwerk van het internetcafe.
  • De lokale bevolking maakt gemakkelijker gebruik van de vele goedkope eetgelegenheden in de stad. In het noordoosten en het centrale deel van China zijn veel fastfood ketens als Dico, KFC etc. aanwezig. Mac Donalds tref je vooral aan in het centrum van de miljoenensteden en op de drukke verkeersknooppunten bij de metropolen Shenyang, Xi'an, Zhengzhou en Beijing.
  • De beleidsbepalende instanties in een stad kunnen de door de Chinese overheid opgelegde procedures en verantwoordelijkheden naar eigen inzicht invullen. In de toeristische gebieden zijn de procedures zeer transparant en hoeven de buitenlandse reizigers en werknemers zich alleen met de paspoort en visum te legitimeren bij het boeken van een slaapplaats of reserveren van een computer in een internetcafé. In de andere gebieden gelden andere regels, waarbij buitenlanders alleen in een door de beleidsbepalers uitgekozen hotels mogen verblijven. 
Zie blogsite van the-lonely-push-biker.blogspot.com over fietservaringen m.b.t. de bureaucratie in het noordoosten en centrale deel van China:

"Het schaarse aanbod aan hotels voor buitenlandse reizigers zorgde voor onnodig hoge kamerprijzen, die voor een low-budget reiziger niet betaalbaar waren. Ik wees de agenten en tolk op dit feit. De agenten onderhandelden met de hoteleigenaar om de kamerprijs te verlagen, zodat ik naar het hotel voor buitenlandse gasten zou gaan. Ik wees het aanbod resoluut af, want ik had geen zin om de avond in verveling door te brengen. Ik zinspeelde op het feit dat ik buiten zou slapen langs de weg. De overheidsinstanties konden mij niet vinden en ik was voor die dag niet geregistreerd in een plaats. De agenten waren gevoelig voor dit argument en informeerden de hoger geplaatste leidinggevenden. Inmiddels was de hoteleigenaar gearriveerd en de agenten gaven hem de bevoegdheid om mij te laten overnachten in zijn hotel. Het was voor mij een overwinning van het gezonde verstand door op een confuciaanse manier te filosoferen en elke opgelegde regel kritisch te benaderen."


Communicatie.    Veel Chinezen kunnen het Mandarijn van een buitenlander niet goed verstaan. De Chinezen vinden het prachtig als de buitenlander de moeite neemt om de chinese woordjes of zinnetjes uit een vertaalgids uit te spreken. Het neemt niet weg dat ze de buitenlander niet zullen begrijpen, want de chinese taal is een klanktaal. De uitgesproken woordklanken verwijzen naar andere woordbetekenissen als de toonhoogte van een woordklank niet correct uitgesproken wordt. De Chinezen laten vrij gemakkelijk de zin ‘Ting bu dong’ horen, als ze je niet begrepen hebben. Deze vaak gebruikte zin geeft aan dat de persoon niet begrepen wordt. In veel gevallen zal je de woorden schriftelijk in het Mandarijn moeten opschrijven, opdat ze als nog begrepen worden. Onderstaande overzicht geeft een opsomming van communicatiemethodes in het centrale deel en noordoosten van China, die buitenlanders kunnen toepassen:
  • Hulpmiddelen als een vertaalgids, smart phone of vertaalcomputer zorgen ervoor dat de Chinezen de vertaalde woorden snel kunnen begrijpen. Grammaticale verschillen tussen Mandarijndialecten zijn er eigenlijk niet. In alle andere gevallen maken de Chinezen handig gebruik van hun netwerk. Ze vragen (telefonische) hulp aan anderen, die een paar engelse woordjes kunnen spreken. 
  • In internetcafés en telecommunicatiewinkels gebruiken de medewerkers vaak de vertaalwebsite van o.m. Baidu (chinese variant van Google) om met een buitenlander te kunnen communiceren. Een vertaalwebsite maakt een eenvoudige dialoog mogelijk. Het mobiele telefoonnetwerk van China is zeer geschikt voor de online vertaaldiensten van Google, die de eenvoudige buitenlandse zinnen snel in het Mandarijn vertalen.
  • Navigeren via een ingebouwde GPS systeem in een smart phone of navigatieapparaat stelt de buitenlander in staat onafhankelijk te navigeren in een chinese stad. Online navigatiediensten geven de plaatsnamen, belangrijke gebouwen en straten in Pinyin-schrift (Mandarijn-Chinees) en Engels weer. Het grootste nadeel van deze online diensten is dat de navigatiekaarten niet altijd up-to-date zijn of de adressen van bedrijven en gebouwen niet correct vermeld zijn. In een enkele geval bestaat het bedrijf al een tijdje niet meer.

Zie blogsite van the-lonely-push-biker.blogspot.com over fietservaringen m.b.t. informatievoorziening en communicatiemiddelen in het centrale deel en noordoosten van China: 

"Mijn schrijfervaringen hadden mijn geheugen verbeterd voor het onthouden van onbekende karakters op de verkeersinformatieborden.Vaak wist ik een karakter te herleiden naar mijn actuele woordenkennis van ca. 800 woorden en 900 karakters. Ik hoefde niet meer te concentreren op het Pinyin schrift (transciptieschrift voor het vertalen van karakters). In afgelegen gebieden langs lokale en regionale wegen ontbrak wel eens het Pinyin schrift op de informatieborden.In de buurt van Shanhaiguan en de Gold Coast regio trof ik het russische schrift op de verkeers- en reclameborden.Veel rijke Russen verbleven in deze regio's om hun vakanties te vieren of zaken te doen."

"Door mijn schrijfervaringen met de Android app Skritter kon ik de Chinese karakters op het menu kaart opschrijven en de app laten vertalen. Ik voorkwam hiermee dat ik honden- of ezelsvlees op mijn bordje kreeg.Soms schreven de Chinezen de karakters op mijn app (smartphone), zodat zij mij snel konden helpen.In de winkels gebruikten de verkopers ook een soortgelijke app en kon ik met hen verder communiceren, als ik het niet in het Chinees of Engels duidelijk kon maken.Verkopers, politie of hotelpersoneel schakelden vertalers in, als de communicatie vastliep. De vertalers spraken dan gebrekkig engels en herhaalden  hun ingestudeerde zinnetjes. Ik kon geen emoties afleiden uit de gesprekken, wat voor mij het signaal was dat zij niet vaak in het Engels hadden gecommuniceerd. Een Chinese student had dat mij verteld in Shenyang."

Landschappen.    Het bergachtige landschap tussen Shenyang en Beijing is vooral mooi, waar de Chinese Muur, natuurreservaten en nationaal parken liggen. Het traditionele plattelandsleven is in de afgelegen gebieden te vinden. De rondreizende fietser zal in de buurt van de grote rivieren Gele Rivier en Wei Rivier veel landbouwgebieden, de heilige bergen en historische gebieden rondom de oude hoofdsteden van China (Xi'an, Luoyang, Kaifeng) zien. De economische expansiedrift van de Chinezen leidt in de buurt van de metropolen (Zhengzhou, Shenyang, Xi'an, Beijing & Tianjin) tot meer verstedelijking en industrialisatie van gebieden in het noordoosten en centrale deel van China. Enorme flatgebouwen en hijskranen buiten de stadscentra bepalen vaak het aanzicht van een stad. Verder zijn er veel grote infrastructurele projecten in de buurt van de grote steden en toeristische bezienswaardigheden. Voor de mooiste uitzichten op de landschappen zal de rondreizende fietser diverse nationaal parken en natuurreservaten moeten opzoeken, waarvoor entreegelden van toepassing zijn.

Zie blogsite van 
the-lonely-push-biker.blogspot.com over fietservaringen m.b.t. de urbanisatie in het centrale deel en noordoosten van China: 
 
"In mijn vorige blogartikelen schreef ik al over de urbanisatie en verkeersinfrastructuur in China.In de provincie Liaoning trof ik wederom opengebroken wegen en de vele hijskranen in de steden.Ik ervaarde de middelgrote steden in China als grauw met brede kaarsrechte wegen in de stadskernen. In de buitenwijken overheersten de flatgebouwen.

Het verbeteren van de infrastructuur zoals het ontsluiten van toeristische gebieden d.m.v. het aanleggen van snelwegen zorgde voor een verminderde verkeersaanbod op de naast gelegen regionale of landelijke autowegen. Dit was weer gunstig voor het langzaam rijdend verkeer. Waar veel gebouwd werd,waren de wegen bedekt met zand, roet of stof. Gelukkig waren de vervuilingen niet zo erg als in het noorden van China, waar ik het stof- en roet van mijn gezicht kon wegvegen. Soms stopte ik ff tot het opgewaaide zand of stof neergedaald was. Andere optie was het vermijden van de stofwolken door uit te wijken naar de andere kant van de weg. Tijdelijk langzamer fietsen hielp ook tot het zicht weer acceptabel was."

Bezienswaardigheden.    Urbanisatie, infrastructurele projecten, industrialisatie en agricultuur bepalen in hoge mate het uitzicht van de rondreizende fietser in het centrale deel van China. Langs de provinciale en nationale wegen, langs de grote rivieren of in de eeuwenoude dorpjes liggen vaak schitterende bezienswaardigheden, waar je tijd voor vrij moet maken. Dit betekent dat je de fietstochten beter kunt onderbreken voor het bezichtigen van de toeristische trekpleisters. Het centrale deel van China is namelijk een gebied om bij uitstek de harmonie tussen de verschillende religieuze bevolkingsgroepen en de wonderschone natuurgebieden te kunnen aanschouwen. De bergen (Taishan & Huashan) zijn onderdeel van de traditionele Chinese religies als het Taoïsme en het Confucianisme. Een bezoek aan een van de vele nationaal parken, natuurreservaten, tempelcomplexen, grottenstelsels, musea, graftombes en eeuwenoude dorpjes geeft de fietsreiziger een andere kijk op China. 

UNESCO werelderfgoed, Nationaal Parken & Natuurreservaten
Diverse nationaal parken zijn in het noorden en centrale deel van China zeer goed onderhouden, schoon en toegankelijk voor iedereen. Uitgezette wandelroutes en informaties in de populaire nationaal parken en natuurreservaten zijn vaak in het Engels vertaald. Parken, die op het werelderfgoedlijst van UNESCO staan, voldoen aan de hoogste rating, die voor het toerisme en het  beheer van het park gelden. Een park op het werelderfgoedlijst voldoet aan de door UNESCO opgelegde strenge criteria op het gebied van cultuur, historie en landschap. Het park is verder uniek in geografisch en geofysisch opzicht. 

De Chinese Muur, Taishan en het Terracotta Leger zijn een must-see voor de fietsreiziger en vormen het hoogtepunt van de Chinese beschaving! 
De omgeving van de Chinese muur ten noorden van Beijing heeft veel bezienswaardigheden. Het zijn toeristisch gebieden met bergachtige landschappen en nationaal parken, waar een deel van de Chinese Muur opengesteld is voor het publiek. De regionale wegen in deze gebieden bevatten weinig autoverkeer. Gebieden met veel culturele en historische erfgoederen liggen langs de Gele Rivier en Wei Rivier in het centrale deel van China niet ver van de Gele rivier vandaan, waar de vroegere hoofdsteden (Kaifeng, Luoyang, Xi'an) lagen. Deze steden hebben veel historische bezienswaardigheden en liggen niet ver van de heilige bergen in China (Taishan en Huashan). Wie, in deze omgeving fietst, mag een bezoek aan het Terracotta Leger in Lintong (35 km ten oosten van Xi'an) niet missen. Een bezoek aan de heilige bergen van China, Huashan of Taishan, is een leuke uitstapje om te wandelen in bergachtig gebieden met veel historische bouwwerken (tempels, grafmonumenten). De weg naar de top van de Taishan is de pelgrimsroute in China. Deze wandelroute (meer dan 6000 treden in 1400 hoogtemeters) waren door de keizers afgelegd, voordat ze zich kroonden tot keizer. De berg Huashan staat bekend als een gevaarlijk berg met steile paden en een nauwe paadje langs een steile rotswand. Het kan erg druk zijn op de Taishan en Huashan.

"Op weg naar de Chinese Muur ten noordwesten van Beijing stuitte ik onverwacht op de Chinese Muur, dat ongeveer 200 km ten noordoosten van Beijing lag. De hele sectie bij Huanyaguan was gebouwd op een bergkam, dat plotseling door een verdedigingssysteem in een rivierdal onderbroken werd. Het complex was in de jaren tachtig gerestaureerd, zodat de bezoekers een beeld kregen hoe de Chinese Muur bij Huanyaguan functioneerde tijdens de Ming Dynastie (1368-1644). In deze periode hadden de Chinezen de muur verstevigd met grote stenen. Op het hooggelegen deel van de Muur zag je het verschil in gebruik van stenen. Het oude deel van de muur, dat gebouwd was tijdens de Noordelijke Qi Dynastie (550-557), was zeer steil met hoge traptreden en bevatte nauwelijks goedgevormde rechthoekige stenen. Het kostte mij aardig wat krachtinspanningen om de hooggelegen wachttorens te bereiken. Boven op de muur had ik eindelijk zicht op de wonderschone bosrijke omgeving en de meanderende rivier, waar ik doorfietste."

"In de omgeving van de metropolen Beijing en Tianjin lagen zoveel interessante bezienswaardigheden uit Qing en Ming periode, zodat ik een keuze moest maken wat ik nog wilde zien. Na het missen van een bezoek aan de Chinese Muur bij Simatai en Gubeikou liet ik de optie om de Chinese Muur bij Mutianyu vallen. Met de vrijgekomen tijd kon ik me verdiepen in de beroemde graven uit de periode van de Ming Dynastie. Ik reserveerde een halve dag om de belangrijkste graven van de Ming Tombs te kunnen aanschouwen. Voor deze toeristische attractie kocht ik een all-in ticket en kon de belangrijkste tempels bezichtigen. Om tijd uit te sparen dacht ik naar de graftempels te fietsen en even de 'sacred road' met allerlei verschillende beeldhouwwerken te bezichtigen. Zoals je uit de naam kon afleiden, kon ik de weg niet vinden. Ik bezocht de Zhaoling om een eerste indruk te krijgen van de graven uit de Ming Dynastie. De wandeling langs de tempels leidde uiteindelijk naar een grote grafheuvel, waarin de keizer begraven lag. Een soortgelijke graftombe had ik in Shenyang gezien na mijn bezoek aan het keizerlijke paleis."

Services.     In toeristische gebieden kan de reiziger nauwelijks betalingen verrichten met zijn internationale kredietkaart (Mastercard of Visa). De grote hotelketens in de toeristische steden bieden vaak wel een mogelijkheid voor het verrichten van de betalingen met de Mastercard of Visa Creditcard. De Chinezen gebruiken de kredietkaart van Union Pay voor hun grote aankopen. De grote chinese banken (Bank of China & Bank of Communications) bieden in toeristische gebieden voldoende geldautomaten voor opname van contant geld met een europese pinpas, dat voorzien is van een CIRRUS of MAESTRO logo. Veel contant geld (min. 300 euro) kunnen in afgelegen gebieden van China uitkomst bieden bij betalingen in restaurants, winkels of overnachtingsaccommodaties. In de grote steden zijn bankfilialen, pinautomaten, tankstations, diverse aanbod van winkels (fietsspeciaalzaken, grote supermarkten) en diensten (touroperators, postkantoren, vervoersmaatschappijen) aanwezig, waar de fietsreiziger de verdere voortzetting van de fietstochten optimaal kan voorbereiden. In de afgelegen plaatsen zijn er voldoende éénmanszaken, waar de Chinezen hun dagelijkse boodschappen doen.  

Gradientverloop.    
De nationale en regionale autowegen in het centrale deel van China zijn relatief vlak. Heuvelachtige wegen zijn in de buurt van de uitlopers van de bergketens te vinden, maar zijn niet zo steil dat de fietser het als zwaar ervaart. Over het algemeen liggen de gemiddelde hellingspercentages van de bergpassen in de provincies tussen de vier en zeven procent. Voor een zwaarbeladen fietsreiziger betekent dit een tijdelijke krachtige inspanning leveren en concentratie behouden voor de korte haarspeldbochten tijdens de afdaling. Het auto- en vrachtverkeer in het oosten van China vermijden bijv. de nationale autoweg G205 van Huangshanshi naar Kaihua en nemen de autosnelwegen, zodat ze de bergpassen omzeilen. Dit soort wegen zijn voor rondreizende fietsers een verademing om te fietsen, want ze ondervinden nauwelijks hinder van het auto- en vrachtverkeer.

Wegen en verkeer.    Zowel in het zuiden, oosten als in het noorden van China houden veel Chinezen zich niet aan de verkeersregels, wat leidt tot chaotische verkeerstoestanden. In de overbevolkte, stedelijke gebieden zal de rondreizende fietser vooral goed moeten uitkijken. Chinese bestuurders van licht of zwaar gemotoriseerde voertuigen claxonneren veelvuldig bij nadering van een onveilige situatie, overstekende voetgangers of langzaamrijdend verkeer. Buitenlandse toeristen dienen zich goed te beseffen dat het chinese auto- en vrachtverkeer de fietsers, scooters of voetgangers geen automatisch voorrang verlenen. Dit geldt ook voor afslaande verkeer bij kruispunten, op- en afritten, rotondes of zebrapaden. De chinese bestuurders van auto's en vrachtwagens houden pas op het allerlaatste moment rekening met het langzaam rijdend verkeer en voetgangers. Ze plaatsen hun voertuig op het laatste moment voor het gepasseerde voertuig, omdat ze geen rekening meer hoeven te houden met de achterliggende voertuigen. Ze zijn verzekeringstechnisch en juridisch niet aansprakelijk wat achter hun voertuig plaatsvindt. Houd in gedachte dat elke deelnemer in het verkeer elkaar wel respecteert. Onderstaande tekst is een opsomming, waarmee de rondreizende fietser rekening dient te houden:
  • De provinciale en nationale autowegen zijn in de niet-welvarende delen van de provincies niet altijd goed geasfalteerd of van vlakke betonnen platen voorzien. Dit is het gevolg van gebrekkigee onderhoud aan het wegennetwerk. In de buurt van de grote steden zijn de wegen aanzienlijk beter onderhouden, maar kunnen slecht onderhouden wegen nog voorkomen.
  • Ondanks de wereldwijde economische recessie (2008-2012) breidt de landelijke overheid het snelwegennetwerk in het centrale deel en noordoosten van China in een hoog tempo uit. Uitbreiding en onderhoud van de regionale wegen gebeurt door de provinciale overheid. Rijkere provincies hebben over het algemeen goed onderhouden en uitgebreide regionale wegennetwerk. Dit is vooral in de dicht bevolkte metropoolsteden als Beijing, Taijin, Xi'an, Shenyang & Zhengzhou, het geval.
  • De maximum verkeerssnelheden varieren van 40 t/m 80 km per uur op de nationale en provinciale autowegen afhankelijk van de verkeersdrukte. Het auto- en vrachtverkeer houden zich er nauwelijks aan de maximumsnelheden.
  • In China zijn de autosnelwegen (expressways) verboden voor licht-gemotoriseerd verkeer, voetgangers en fietsers. Dit staat duidelijk aangegeven op de verkeersinformatieborden bij de opritten (tolpoorten). De autosnelwegen zijn groen gemarkeerd op de verkeersinformatieborden.
  • In het centrum van de grote steden liggen vaak aparte rijbanen langs de drukke stadswegen, die voor licht-gemotoriseerd verkeer, voetgangers en fietsers bestemd zijn. Het laden en lossen door het vrachtkeer, geparkeerde auto's of voetgangers verhinderen een goede doorstroming op de rijbanen voor licht-gemotoriseerd verkeer en fietsers. In veel steden maakt een groot deel van het langzaam rijdend verkeer geen gebruik meer van deze aparte rijbanen.
  • In de grote steden geldt een fietsverbod voor sommige autowegen, die gebruik maken van fly-overs, bruggen of tunnels. In de miljoenensteden zijn sommige drukke stadswegen in het centrum verboden voor licht-gemotoriseerd verkeer. Voor een fietser is het niet gezond om in een omgeving met de stinkende uitlaatgassen van het auto- en vrachtverkeer te rijden. Gebruik een mondkapje of sjaal over de mond is het advies.
  • Op de buitenwegen en dunbevolkte gebieden houden de chinese bestuurders van auto's en vrachtwagens in het algemeen veel meer rekening met de verkeersregels en bij nadering van langzaamrijdend verkeer claxonneren ze tot de onveilige situatie opgelost is. Sommige steden voeren niet voor niets een claxonverbod voor bepaalde stadsdelen in.
  • De rondreizende fietser hoeft over het algemeen geen zorgen te maken over de bewegwijzering langs de nationale en regionale autowegen in het centrale deel en noordoosten van China:
    • In grote steden zijn de wegwijzers en verkeersinformatieborden steeds meer voorzien van engelstalige ondertiteling en bevatten vermeldingen van de belangrijkste bezienswaardigheden in toeristische gebieden. Buiten de grote steden kan het Pinyin schrift op de verkeersinformatieborden ontbreken. Als fietser hoef je daar geen zorgen over te maken, want kilometers verderop is er vaak wel weer een informatiebord met Pinyin transciptie karakters.
    • De nummering van nationale autowegen staan op de paaltjes langs de weg en verandert weleens van nummering, als het samenvalt met een provinciale of nationale autoweg.
    • Stadswegen hebben namen en zijn ingedeeld in wegen (Pinyin: Lu, 路; Engels: road/avenue) en straten (Pinyin: Jie; Engels: street). Uit de namen van stadswegen kun je afleiden in welke richting je rijdt. De namen van stadscentra vindt soms je terug in de naamgeving van de weg.
    • Het herkennen van de ringwegen (Pinyin: huan lu, 环路) op de verkeersinformatieborden  is zeer nuttig om de drukke stadsgebieden te vermijden. De ringweg als westelijke Beijing 4e ringweg (北京四环路) is het westelijke deel van de vierde ringweg vanaf het stadscentrum van Beijing.
    • Alle nationale wegen in de 100 serie beginnen in Beijing, behalve de G112, die in Tianjin start en een ringweg vormt. Deze wegen lopen naar alle windrichtingen. 
Zie blogsite van the-lonely-push-biker.blogspot.com over fietservaringen m.b.t. de ringwegen rondom de chinese hoofdstad Beijing:

"Gelukkig lag het Zomerpaleis aan de rand van de vijfde ringweg en had ik soms last van het drukke stadsverkeer als ik de route richting het stadscentrum van Beijing aanhield. Ik maakte tijd vrij om een groot deel van het keizerlijke verblijf aan het Kunming meer te kunnen bezichtigen. Het mooiste paleis lag op een heuvel en leek op het Potala paleis uit de tibetaanse hoofdstad Lhasa. Na mijn bezoek fietste ik 60 kilometer in vnl. stedelijke gebieden, die binnen de vijfde en vierde ringweg lagen. De stads- en ringwegen hadden namen, waardoor ik genoodzaakt werd regelmatig naar mijn GPS app op mijn smartphone te kijken. Ik trachtte zoveel mogelijk de vijfde ring op te zoeken, maar door de verkeersdrukte en impulsieve beslissingen nam ik de verkeerde afslagen en belandde ik binnen de vierde ringweg. De vijfde en vierde ringweg lagen resp. 15 en 10 kilometer van het stadscentrum. De verkeersdrukte rondom de tolwegen was aanwezig met tijdelijke opstoppingen bij de op- en afritten, want ik volgde een autoweg naar het zuiden. De keuzes aan de vele autowegen, onderhoud aan wegen  en de wegennamen op de verkeersinformatieborden leidden vaak tot verwarring, als ik niet navigeerde volgens mijn GPS app. De doorgaande nationale autowegen kon ik niet volgen, want die zouden mij naar de eerste ringweg rondom het stadscentrum leiden. De nationale autoweg G106 naar een van de heilige bergen van China trof ik pas in de zuidelijke stadsgewesten van Beijing aan, waar het verkeersaanbod aanzienlijk afnam naarmate ik de kilometerpaaltjes van autoweg G106 zag oplopen. Dit betekende dat ik van het stadscentrum wegfietste."